Yine de hicret ve cihad hayatı, özü itibarıyla hareketlilik ve sadelikten ibarettir. Bu hayat, ağır yükler taşımaya ya da yerleşik düzenin rahatına uygun değildir; adeta tamamı yolda geçen bir hayattır. Aileler, Allah'ın kendilerine verdiklerine razıdırlar ve bununla huzur bulurlar. Bu hayatı en belirgin kılan özelliklerden biri, mücahit çocuklarının bu zorlu koşullar içinde doğmaları ve sürekli hareket ile uyanıklık içinde şekillenen bir yaşamı kabullenerek hayata başlamalarıdır. Aileler, güvenlik kaygısıyla çevrelerindeki insanlarla açık bir iletişim içinde olamaz. Onlar sürekli cihad ve ribattadırlar; çocuklar da bu şartların gölgesinde büyür.